Azərbaycanın diplomatiyada və iqtisadi sahələrdə təşəbbüsü ələ alması fonunda Türkiyə ilə birgə hərbi təlimlər keçirməsi Ermənistanın yardım üçün saman çöpünə əl uzatmasına gətirib çıxarır. Beynəlxalq dəstəkdən məhrum olan, regional layihələrindən kənarda qalan Ermənistanın son çırpınışları əbəsdir.
Fevralın 1-12-si tarixlərində Azərbaycanla Türkiyə Qarsda birgə hərbi təlimlər keçirib. Bundan sonra Azərbaycan 15-18 mart tarixlərində 10 min nəfərlik təlimlərə start verdi.
Hərbi təlimlərin fonunda Azərbaycan Ordusunun Türkiyə modelinə keçməsi strategiyası da Ermənistanın qorxularının miqyasını artırdı.
Düzdür, Ermənistan da martın ortalarında təlim keçirdi, amma darmadağın edilmiş ordu ilə nə təlim keçirmək olar?! Hərçənd ki, Ermənistanın ordusunun texnikası da qalmayıb.
Ermənistanda yaranan dramatik və acınacaqlı vəziyyətdən çıxış yolu üçün İrəvan əqrəbləri şimala – Rusiyaya tutmağa çalışır.
Ermənistanın səyləri Samuel Bekketin “Qodonu gözləyərkən” əsərinin personajları kimi naməlum, məchul bir qüvvəyə mistik inamı gündəliyə gətirir.
Çünki Rusiya Ermənistana praktiki olaraq yardım etmir və buna görə də Ermənistan üçün “Qodo” kimi ümiddən başqa bir şey deyil.
Məğlub ölkə erməni kilsəsinin dindarları kimi şikayətqarışıq dualarını da gündəliyə gətirir.
Martın 23-də Ermənistanın Müdafiə naziri Vaqarşak Arutyunyan bir neçə saat fərqlə rusiyalı həmkarı Sergey Şoyqu və Baş Qərargah rəisi Valeri Gerasimovla telefon danışığında təhlükəsizlik və iki ölkə arasında ortaq hərbi əməliyyatların keçirilməsini müzakirə edib.
Martın 25-də həmin danışıqlar barədə parlamentdə məlumat verən V.Arutyunyan şikayəti şikayətə calayıb və Türkiyə-Azərbaycan ordularında inteqrasiyanın getdiyindən narahatlığını ifadə edib. Buna görə Ermənistan ordusunun problemlərini və təhlükəsizlik məsələlərinin Rusiya tərəfi ilə birgə yeni addımlar atılmasının tələb olunduğunu bildirib.
Amma Rusiyanın bu məsələyə diqqət etməsi şübhə altındadır.
Birincisi, nəzərə alaq ki, Türkiyə Rusiya ilə toqquşan maraqlar kontekstində belə NATO üzvü kimi Cənubi Qafqazda yaranan yeni geosiyasi fürsətlərdən imtina etmək niyyətində deyil.
İkincisi, Rusiya Türkiyə ilə qarşıdurma siyasətindən imtina edir və kəsişən maraqlar olsa belə birgə razılığa gəlməyi üstün tutur.
Bu mənada Azərbaycan-Türkiyə birgə təlimləri və Azərbaycan Ordusunun Türkiyə modelinə keçməsi Rusiyada ən pis halda narahatlıq yarada bilər.
Üçüncüsü, İkinci Qarabağ Müharibəsindən sonra Azərbaycan-Türkiyə-Rusiya üçbucağı mühüm çəkiyə malikdir. Zəngəzur dəhlizi vasitəsilə ilə iqtisadi əlaqələrin perspektivi Azərbaycanın Rusiya üçün də xoşməramlı yeni regional fürsətlər təqdim etdiyinin göstəricisidir.
Rusiyanın isə bu fürsətləri qaçırmaq əvəzinə blokadada qalan Ermənistanla əlaqələri gücləndirməsi real görünmür.
