Bəzi vətəndaşlarımızın uğrunda şəhidlər verdiyimiz azad olunmuş ərazilərimizin əsrarəngiz təbiətinə ögey, məsuliyyətsiz münasibətinin şahidi oluruq
44 gün davam edən İkinci Qarabağ müharibəsində qazandığımız və Böyk Zəfərlə qeyd etdiyimiz uğrulardan ən yaddaqalan hadisələrdən biri cənnət-məkan Laçının işğaldan azad edilməsi oldu. Bu Qələbəyə 30 il yurd həsrətlərinin sonu kimi sevinən təkcə laçınlılar deyil, bütün dünya azərbaycanlıları oldular.Ötən ilin 23 aprelində Laçın sərhəd-buraxılış məntəqəsinin açılması Azərbaycanın Zəfəfrinə daha böyük zəfər qatdı. Prezident İlham Əliyevin ciyasi qətiyyətinin ifadəsi, erməni separatizminin süqutu olan bu hadisədən daha da quduzlaşan Ermənistan və havadarları Qələbəmizə qara yaxmaq üçün təxribatlarını daha genişləndirdilər. “Binokl diplomatiyasa”, “humanitar yardım” adı ilə başladaqları təxribat kampaniyalarına erməniləri silahlandarmaqla davam edən Ermənistan və havadarları niyyətlərinə çata bilmirlər. Laçında beynəlxalq aeroportun təməlinin qoyulması, rayonun işğaldan azad edilən kəndlərində bərpa-quruculuq işlərinini sürətlənməsi, keçmiş məcburi köçkünlərin yurd yerlərinə qayıtmalari ermənilərə daha ağır zərbə oldu.
Torpaqlarına qayıdan laçınlılarla görüşündə qısa müddətdə görülən işlərdən bəhs edən Prezident İlham Əliyevin vurğuladığı kimi, 7-8 ay ərzində 700 binanın inşa edilməsi, Laçın şəhərinin Baş planının hazırlanması, sosial obyektlərin açılması davam edəcək.
“Biz öz doğma torpaqlarımızı işğalçılardan azad edəndən sonra mən demişdim ki, Qarabağı və Şərqi Zəngəzuru cənnətə çevirəcəyik. Cənnətin əgər təsviri varsa, bu gün bax, budur. Gözəl təbiət, əzəmətli dağlar, gözəl binalar, evlər – hər şey çox böyük zövqlə yaradılır ki, həm insanlar burada rahat yaşasınlar, həm də Laçın şəhərinin müasir siması Azərbaycanın əldə etdiyi uğurları ilə eyni səviyyədə olsun.
Dövlət başçımız onu da vurğuladı ki, Kəlbəcər və Laçın rayonlarında, işğaldan azad edilmiş bütün ərazilərdə geniş quruculuq işləri aparılır: “Yəni, bu, bir daha onu göstərir ki, biz – o torpaqların sahibləri gəlmişik qurmaq üçün, yaratmaq üçün. Mənfur düşmən 30 il bizim şəhər və kəndlərimizi dağıdıb, viran qoyub, özü də yaşamayıb, bizə də yaşamağa imkan verməyib. Biz isə cəmi iki il yarım ərzində artıq keçmiş köçkünlərin birinci qrupunu Ağalı kəndinə, Talış kəndinə yerləşdirmişik və üçüncü yaşayış yeri, hara ki, keçmiş köçkünlər qayıdır. Artıq ”Laçın şəhəri də daxil olmaqla rayonun Zabux, Sus kəndlərində yaşayış bərpa olunub. Bu ərazilərə nəqliyyatın, insanların davamlı gediş-gəlişi üçün lazımi imkanlar yaradılıb.
Yolların kənarlarına atılmış tullantılar bizim təbiətə “qayğımızdır”
Maraqlıdır. Bəzi vətəndaşlarımız 30 il həsrətlə gözlədiyimiz torpaqlara necə qayğı göstərirlər…. Çox təəssüf ki, dövlətimizin vətəndaşlara göstərdiyi qayğının qarşılığında bu suala cavab məyusedicidir. Bəzi vətəndaşlarımızın yolunda şəhidlər verdiyimiz Laçının əsrarəngiz təbiətinə ögey, məsuliyyətsiz münasibətinin şahidi oluruq. Qışın şaxtasında, yayın istisində inşaatçıların min bir əziyyətlə çəkdikləri yolların kənarlarına atılmış tullantılar bizim təbiətə “qayğımızdır.” Çəkilən əziyyətlərə etinasızlığımız, ekoloji tarazlığın qorunmasına “ töhfəmiz”, mədəniyyətimizin göstəricidir. Laçının səfalı güşələrində dincələnlərin özlərindən sonra yollarda “qoyduqları tullantılardan ibarət izləri” həmin şəxslərin ümumi səviyyəsinin çirkin ifadəsidir.
Təmizliyi, səliqə -sahmanı qorumaq böyükdən kiçiyə qədər hər birimizin ümumi işi olmalıdır
Bəllidir ki, bir neçə aydan sonra ölkəmizdə beynəlxalq əhəmiyyətli tədbir keçiriləcək. COP29-a ev sahibliyi edəcək respublikamızın hər yerində aparılan yenidənqurma, bərpa işlərinin şahidiyik. Paytaxtımız kimi bölgələrdə də bərpa-qurculuq işləri sürətlənir. Ölkəmizə gələcək qonaqlara milli mədəniyyətimizi , respublikamızın təbii mənzərələrini, kulturoloji mədədniyyətimizi göstərmək üçün bütün xalqımız səfərbər olmalıdır. Dünya birliyində siyasi, iqtisadi qüdrəti, tolerantlığı, multikultural dəyərlərə sadiqliyi ilə fərqlənən respublikamızın vətəndaşları üçün Laçında və digər ərazilərdəki ürək ağrıdan mənzərə bağışlanılmaz olmaqla bizə həyat verən təbiətə amansız, laqeyd münasibətimizin acınacaqlı görüntüsüdür. Azərbaycan ümumi evimizdir. Bu evin təmizliyini, səliqə -sahmanını qorumaq da böyükdən kiçiyə qədər hər birimizin ümumi işi olmalıdır.
Ayaq basdığımız yeri torpaq deyib keçməyək, onu Vətən kimi sevək, tərk etdiimiz ərazilərdə tullantılarla deyil, yaşıllıqları qorumaqla, aşac əkməklə iz qoyaq.
Xuraman İsmayılqızı, “İki sahil”
