Azərbaycanda 63 yaşlı qadının ana olması cəmiyyətdə rezonans doğurub. Sosial şəbəkələrdə və ictimai müzakirələrdə bu hadisəyə münasibət birmənalı olmayıb. Bəziləri bunu müasir tibbin qazandığı uğur və hər bir insanın valideyn olmaq haqqının təsdiqi kimi qiymətləndirərkən, digərləri məsələyə daha çox uşağın gələcək taleyi prizmasından yanaşıblar. Xüsusilə “Valideynlər ahıl yaşda olarsa, uşağın gələcəyi necə olacaq?”, “Onun təhsili, tərbiyəsi və sosial təminatı kim tərəfindən qarşılanacaq?”, “Uşaq erkən yaşlarda valideyn qayğısından məhrum qala bilərmi?” kimi suallar geniş müzakirə mövzusuna çevrilib.
Məsələ təkcə tibbi deyil, həm də sosial, psixoloji və etik aspektləri ilə diqqət çəkir. Bir tərəfdən reproduktiv texnologiyaların inkişafı sayəsində uzun illər övlad həsrəti çəkən insanlar valideyn olmaq imkanı əldə edirlər. Digər tərəfdən isə irəli yaşda dünyaya gələn uşaqların gələcəkdə üzləşə biləcəyi problemlər, valideynlərin sağlamlıq vəziyyəti və ailənin uzunmüddətli perspektivdə təminat imkanları ilə bağlı narahatlıqlar səsləndirilir.
Mövzu ilə bağlı hüquq müdafiəçisi və Dilarə Əliyeva adına Azərbaycan Qadın Hüquqlarını Müdafiə Cəmiyyətinin sədri Novella Cəfəroğlu Musavat.com-a danışıb:
“Mən Kələkidə bir xanımı tanıyırdım. O qadın 63, 64, hətta 65 yaşlarında da övlad dünyaya gətirmişdi. Maraqlısı budur ki, həmin uşaqlar sonradan çox ağıllı, savadlı insanlar kimi yetişdilər. Bu gün onların arasında elm adamları da var. Ona görə hesab edirəm ki, burada əsas məsələ təkcə yaş deyil. Çox şey uşağın hansı mühitdə böyüməsindən, hansı ailədə tərbiyə almasından asılıdır. Bu baxımdan düşünürəm ki, 63 yaşında ana olan qadın da öz qərarını verərkən hər şeyi götür-qoy edib. Əgər o, bu yaşda övlad dünyaya gətirməyə qərar veribsə, yəqin ki, uşağın gələcəyini də düşünüb. Çox güman ki, onun ailə üzvləri, qardaşı, bacısı və ya digər yaxınları var. İnsan belə bir addımı atarkən mütləq sabahı nəzərə alır. Əgər heç bir dayağı olmasaydı, yəqin ki, bu yaşda ana olmağı da düşünməzdi. Deməli, uşağa sahib çıxacaq, ona dəstək olacaq insanlar mövcuddur.
Digər tərəfdən, bu gün tamamilə fərqli bir problemlə üz-üzəyik. Müasir gənclərin böyük bir hissəsi ya ümumiyyətlə övlad sahibi olmaq istəmir, ya da bir uşaqla kifayətlənir. Halbuki Azərbaycanda demoqrafik göstəricilər son illərdə ciddi narahatlıq doğurur. Doğulan uşaqların sayı azalır, ailələr getdikcə daha az övlad sahibi olmağa üstünlük verirlər. Belə bir şəraitdə 63 yaşlı qadının övlad dünyaya gətirməsini yalnız yaş prizmasından qiymətləndirmək doğru olmaz. Əksinə, bu hadisəyə həm də ölkədəki demoqrafik vəziyyət fonunda baxmaq lazımdır”.
