Duamıza daha çox kim ehtiyaclıdır: biz, ya onlar?
Aşağı siniflərdə oxuduğum zamanlar idi. Ev tapşırığını hazırlayanda bəzən rəhmətlik nənəm astaca yaxınlaşıb çox ehtiyatla masanın kənarına səliqə ilə yonulmuş qələm qoyub deyərdi: “A bala, sənə qələm “ujdamışam”, işlədərsən”. Sonra başıma bir sığal da çəkib dönüb gedərdi mətbəxə. Bu qələm hadisələri tez-tez təkrarlanırdı. Hardasa evdə bir nimdaş qələm tapanda mütləq “döyüşə hazır vəziyyətə” gətirib saxlayardı ki, sonradan ya mənə, ya da kiçik qardaşıma versin. Yadıma gələni bu zaman ən yaxşı halda “sağ ol” deməklə kifayətlənirdim. Çünki o qələmə heç ehtiyacım yox idi: penalda da, çantada da kifayət qədər məktəb ləvazimatımız…
Read More