Şəhidlik: Vətənə sevgisinin zirvəsi
Birliyimiz, Vətən oğullarının doğma el-obaya sədaqəti, onların mərdliyi və şücaəti İkinci Qarabağ müharibəsində özünü bir daha göstərdi. Qırx dörd günlük Vətən savaşında igidlikləri ilə ölkəmizin ərazisini bütövləşdirən, itirilmiş torpaqlarımızı axan qanları ilə yenidən Vətənləşdirən şəhidlərimizin hər biri fiziki ölümləri ilə mənəvi ölümsüzlüyə qovuşsalar da, onlar bir ailənin övladı, bir nəslin doğması, bir elin-obanın yetirməsidir. Düşmən gülləsinə sinəsini sipər edən Vətənimizi, torpaqlarımızı qoruyarkən şəhid olan igid Vətən oğullarından biri də Rövşən Kazım oğlu Hüseynovdur. O, da minlərlə gənc kimi Vətən uğrunda şəhid olaraq cavan yaşında cənnətin ən gözəl guşəsini özünə məkan seçib.
“Vətəndən pay olmaz” deyib, ömrünü Vətənə fəda etdi…
Rövşən keşməkeşli həyat yolunda bütün çətinliklərə sinə gələrək böyüdü. Uşaq yaşlarından kiçik ürəyində Vətənə, torpağa böyük sevgi bəsləyib. Onunla birgə Qarabağ nisgili də böyüyüb… Ən böyük arzusu idi ki, doğma torpaqlarımızın əsir həyatına son qoyulsun. Elə bu amalla da Vətən müharibəsinin ilk günündən döyüşlərə qatıldı. Atdığı dəqiq atəşlərlə yağıların nəfəsini kəsdi . Öz nəfəsini isə canından çox sevdiyi Vətənə bağışladı.
Haqqında bəhs edəcəyim Vətən fədaisinin həyat hekayəsi 21 avqust 1995-ci ildə başladı. Rövşən 2001-ci ildə Bakı şəhəri 115 saylı tam orta məktəbin 1-ci sinifinə daxil olsa da, təhsilini 202 saylı tam orta məktəbində davam etdirmiş və orada da bitirmişdi. R.Hüseynov Rusiya Federasiyası Stavropol şəhərindəki Qafqaz Xalqlarının Dostluğu İnstitutunun İqtisadiyyat fakültəsində təhsil almış, 2017 -ci ildə təhsilini başa vuraraq Vətənə qayıtmışdı. 2017-2018-ci illərdə ordu sıralarında xidmət edib. Vətənə, torpağa sevgisi ilə fərqlənib, ön xətdə düşmənlə üz-üzə, “Murovdağ” istiqamətində qulluq edib. Hərbi xidməti dövründə göstərdiyi şücaətə görə komandanlıq tərəfindən mükafatlandırılıb. 2018-ci ilin oktyabrında həqiqi hərbi xidmətdən tərxis olunmuşdu.
Xidmətdən dönməyinə baxmayaraq hər zaman Qarabağın azadlığı barədə düşünən Rövşən 2020-ci ilin sentyabrında Vətən müharibəsi başlayarkən könüllü döyüşlərə qatılmışdı. Onun Füzuli rayonundan başlayan döyüş yolu Xocavənd və Cəbrayıl rayonlarında davam etmişdi. Hərbi xidməti dövründə 23 oktyabr 2020-ci ildə Füzuli rayonunun Kürdlər kəndində gedən döyüşlər zamanı aldığı qəlpə yaralarından ən uca zirvə – Şəhidlik zirvəsinə ucalmışdır. 25 oktyabr 2020-ci ildə Binəqədi qəsəbəsi qəbiristanlığında dəfn edilmişdir.
Prezident İlham Əliyevin müvafiq sərəncamlarına əsasən şəhid Hüseynov Rövşən Kazım oğlu ölümündən sonra “Vətən uğrunda”, “Xocavəndin azad olunmasına görə” və “Füzulinin azad olunmasına görə” medalları ilə təltif edilmişdir.
Ən böyük arzusu torpaqlarımız işğaldan azad olunması, üçrəngli bayrağımızın Qarabağ səmasında dalğalanması idi
Rövşənin anası Sona Hüseynova oğlu haqqında danışarkən dedi ki, ailəmizin sonbeşiyi olmasına baxmayaraq qətiyyətli addımları ilə tanınıb, qorxmazlığı ilə seçilib. Oğlum körpəlikdən həmişə başımızı uca edib. Rövşən məktəbdə və universitetdə də daim irəlidə olan uşaq olub. Elə uşaq yaşlarından kiçik ürəyində Vətənə, yurda böyük sevgi daşıyıb. Bütün arzuları Vətənlə bağlı idi. Torpaqlarımızın düşmən tapdağında olması ilə barışa bilmirdi. Ona görə də elə bu arzular onu haqq savaşımıza səsləmişdi. Adını könüllülər sırasına yazdırıb döyüş meydanına atılmışdı. Həyatda olanda da mən onunla fəxr etmişəm. Elə bir oğul böyütmüşəm ki, ölümündən sonra da mən onunla qürur duyuram. Qürur duyuram ki, mən elə bir oğulun anasıyam. Müharibəyə sevinə-sevinə gedib. Gedəndə mənə açarını, təsbehini verib dedi ki, ana saxlayarsan. Bunlarla özümə təsəlli tapıram. Oğlum “Space” televiziyasında mühafizəçi vəzifəsində işləyirdi və sonra polis orqanlarında işə düzəldi. Arzusu Daxili İşlər Nazirliyinin Polis Akademiyasında oxumaq idi. Həmişə sevinə-sevinə zəng edərdi, heç elə bil ki müharibədə deyildi, adi bir xidmətdə idi. Telefonda örtülü danışsa da ancaq deyirdi : “Ana, qorxma, arxayın ol. Mən sağ-salamat gələcəyəm, torpaqlarımız alınacaq, biz irəliləyirik.” 23 oktyabr 2020-ci ildə şəhid olub. 25 oktyabr 2020-ci ildə dəfn edilib . Hələ şəhid olması xəbəri gəlməmiş məni elə bir ağlamaq tutdu ki, həyətdə bəlkə də səsimi qonşular da eşitdi. Ortancıl qardaşı dedi: “Niyə ağlıyırsan, ana?” Dedim: “Rəşad, heç özüm də bilmirəm niyə ağlayıram.” Sonra Rövşənin komandiri qardaşına dedi ki, həmin vaxtda Rövşən şəhid olub. Balam cəbhədə böyük ürəyi ilə mərdi-mərdanə vuruşub. Heç vaxt yoldaşlarını tək qoymayıb. Son nəfəsinə kimi onlarla çiyin-çiyinə savaşıb. Şəhidlər ölməyib, onlar daim ürəklərdə, yaddaşlarda yaşayacaqlar.”
O, həmişə bizə deyirdi: “Mənim yolum qazilik və şəhidlik yoludur, məndən narahat olmayın”…
Qardaşı Rafael Hüseynov: “Mən qardaşımla fəxr edirəm. Qardaşım Vətən, millət və torpaq uğrunda şəhid oldu. O, qorxunun nə olduğunu bilməyən əsl qəhrəman idi. Rövşənlə telefonda danışanda səsindən onun qürur hissini və sevincini hiss edirdim. O, əmin və arxayın idi ki, bizim torpaqlar tam şəkildə azad olunacaq. Sevinc payımız o oldu ki, torpaqlarımızın azad olunmasında qardaşım Rövşənin də payı var. Çox şükür ki, onun qanı yerdə qalmadı, arzusu həyata keçdi. O, həmişə dostları, sinif yoldaşları ilə Vətənlə bağlı söhbətlər edirdi. Könüllü olaraq cəbhəyə gedəndə bizə belə dedi: “Mən Vətən torpaqlarının alınması ilə bağlı hökmən getməliyəm.” Hamımızdan halallığını alıb vuruşmağa getdi. Qisas almaq üçün cəbhəyə getdi,cəbhədə də qisasını aldı. Sentyabr ayının 30-dan ön xətdə idi. 23 oktyabr 2020-ci il tarixində Füzuli rayonunun Kürdlər kəndində döyüş əməliyyatı zamanı mənfur düşmənlərimizin atdıqları mərmi ilə Rövşən şəhid oldu. O, həmişə bizə deyirdi: “Mənim yolum qazilik və şəhidlik yoludur, məndən narahat olmayın”.
Şəhidlər qanları və canları bahasına düşmənin ölü zonaya çevirdiyi Qarabağımıza əbədi həyat gətirdilər
Şəhidim, torpağın mənfur düşməndən azad etmək üçün sinəni sipər, canını fəda etdin, şəhid olmağı seçdin. Torpağı qanınla suvardın ki, bu yerlərdə dünyanın ən gözəl gülü-Xarıbülbül yenidən bitsin…. Bundan sonra neçə əsr keçsə də, hər gələn nəsil sənin ayaq izlərini görəcək, açdığın cığırla irəliləyəcək, neçə-neçə Rövşənlər yetişəcək… Şəhidim, qanın indi işğaldan azad edilən Qarabağımızda vüqarla dalğalanan Azərbaycan bayrağının qırmızı rənginə qarışıb…
Nə qədər ki Azərbaycan vardır, bu yolun fədailəri olan insanlar həmişə minnətdarlıqla anılacaqlar. Onları yetirib tərbiyələndirən, torpağı Vətənləşdirmək uğrunda xalq davasına göndərən ata-anaları isə xalqımızın başucalığı ünvanına çevriliblər. Hər birimizin vətəndaşlıq borcudur ki, şəhidlikləri ilə bizə qələbə sevinci yaşadan bu oğullarımızı daim qəlbimizdə yaşadaq!
Uca Tanrıdan Vətənimizin azadlığı, müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü uğrunda canını fəda etmiş şəhidlərimizə rəhmət diləyirik!
