Pakistan və Ermənistanın xarici işlər nazirləri arasında tarixdə ilk dəfə telefon danışığı olub. Xəbər verildiyi kimi, tərəflər ikitərəfli diplomatik münasibətlərin qurulması məsələsinə baxmaq haqda razılığa gəlib.
Bu barədə qardaş məmləkətin xarici işlər naziri Məhəmməd İshaq Dar X səhifəsində yazıb.
Nazir qeyd edib ki, Ermənistan xarici işlər naziri Ararat Mirzəyanla gələcək əməkdaşlıq istiqamətlərini də diqqətdə saxlayıblar.
Telefon söhbətinin kimin təşəbbüsü ilə baş tutduğu bəlli olmasa da, şübhə yox ki, rəsmi İslamabad bu addıma Bakının razılığı fonunda gedib. Hərgah Azərbaycan və Pakistandan fərqli olaraq, Türkiyə Ermənistanın müstəqilliyini çoxdan tanıyıb – hələ də sərhədləri bağlı saxlasa da. Nikol Paşinyan isə son iki ildə iki dəfə qardaş ölkəyə səfər edib. Onlardan biri işgüzar xarakterli olub…
Ona da şübhə yox ki, bu təmasa Ağ Evdə üç ölkə liderlərinin – İlham Əliyev, Donald Tramp və Nikol Paşinyanın imzaladığı sülh sənədləri məxsusi stimul və təkan verib. Məntiqlidir. Əgər Bakı və Ankara İrəvanla barışıq kursu götürübsə, digər dostlarımızın eyni kursu tərcih etməsində qəbahət yoxdur.
Məsələ ondadır ki, Ermənistan artıq əvvəlki kimi regionda təhlükə mənbəyi deyil. Hətta indi o, əksər postsovet ölkələrinə qarşı azğınlaşan Rusiyanın artan təhdidlərinə qarşı Azərbaycanla faktiki eyni “qayıqda” yer alır. Ən əsası, biz artıq Ermənistanın iki “zəhərli dişi”ndən birini çıxarmışıq. İşğalçı layiqli cavabını alıb, dərsini götürüb. Erməni separatizminə ölümcül zərbə vurulub. Sülh sənədi paraflanıb, özü də ABŞ-ın ən yüksək səviyyəli şahidliyi ilə…
Sentyabrın 1-də isə erməni revanşist-separatçı kəsimi növbəti ağır zərbə gözləyir. Həmin tarixədək böyük ehtimalla ATƏT üzvlərinin heç biri Minsk Qrupunun ləğvi ilə bağlı Bakı və İrəvanın onlara ünvanlandığı birgə müraciətə etiraz etməyəcək. Bu da de-fakto qərarın qəbulu və separatçıların son ümidinin də basdırılması demək olacaq.
Qalır ikinci “zəhərli dişi” – Ermənistan konstitusiyasından ölkəmizə qarşı ərazi iddiası ilə bağlı istinadı çıxarmaq. O da çox uzaq deyil. Çünki bunu hər şeydən öncə “real Ermənistan”ın təhlükəsizlik maraqları diktə edir. Hərçənd Azərbaycan Prezidentinin xəbərdarlıq elədiyi kimi, biz kiminlə qonşu olduğumuzu gərək heç vaxt unutmayaq. Sülh müqaviləsi imzalanıb, diplomatik münasibətlər qurulsa belə…
İslamabad-İrəvan barışığı məhz bundan sonra reallaşa bilər. İstisna deyil ki, Hindistan prosesə pəl vurmağa çalışacaq. Ona görə ki, Yeni Dehli İrəvanın ondan asılı və onun “orbitində” qalmasında maraqlıdır. Kapitulyant ölkədən üç strateji dost və qardaş dövlətə qarşı yeni “şeytan”, alət düzəltmək niyyətindədir.
Bura təbii ki, Hindistan vasitəsilə silah tədarükü də daxildir. Azərbaycan, Türkiyə və Pakistanla normallaşma isə Ermənistanda sürətlə silahlanma həvəsini zəiflədə bilər. Yeri gəlmişkən, N.Paşinyan 8 avqust üçtərəfli Vaşinqton anlaşmasından sonra İrəvanın daha özünə rekord həddə hərbi büdcə (bu il üçün 1.7 milyard dollardır) ayırmyacağını bəyan edib. Səbəbi isə belə izah edib ki, regionda genişmiqyaslı müharibə riski artıq aradan qalxıb…
Sözsüz ki, Pakistan Ermənistanla diplomatik əlaqələr qursa belə, Azərbaycanın razılığı olmadan ona silah satmaz. Bu xüsusda qardaş ölkənin Bakıdakı səfiri Qasım Moihuddinin iki həftə öncə verdiyi açıqlama diqqət çəkir. Diplomat bildirmişdi ki, Azərbaycan razı olmasa, Ermənistanla heç bir əlaqə qurulmayacaq.
Sitat: “Pakistanın Ermənistanı tanımamaq qərarı Azərbaycana olan sevgi, hörmət və qardaşlığa əsaslanır. Bu, Azərbaycanın yanında olduğumuzun bir göstəricisidir. Üç onillikdir davam edən siyasətimizdə hər hansı dəyişiklik Bakıdakı dostlarımızla məsləhətləşmədən sonra mümkün ola bilər”.
Buna yəqin ki, ermənilər də şəkk eləmir…
Analitik xidmət,
Musavat.com
